O zobowiązaniach solidarnych może być mowa tylko wtedy, gdy po stronie dłużników występuje kilka osób. Jeżeli zobowiązanie dłużników jest solidarne, wierzyciel może żądać całości (lub części) świadczenia według swego uznania od każdego z dłużników, od wszystkich lub od kilku z nich. Każdy więc z dłużników musi się liczyć z tym, że odpowiadać może za całość zobowiązania. Oczywiście, gdy jeden z dłużników solidarnych spełni w całości świadczenie, pozostali są już zwolnieni od świadczenia. Może on też żądać od współdłużników zwrotu odpowiedniej części świadczenia.
Zobowiązanie jest solidarne tylko wtedy, gdy wynika to z ustawy lub z czynności prawnej. Z mocy ustawy wynika na przykład solidarna odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym przez kilka osób. Solidarność zobowiązania może być również ustanowiona umową stron (np. umawiam się, że pożyczam kilku osobom 1 min zł solidarnie i mogę wtedy żądać od któregokolwiek z dłużników zwrotu całości pożyczki).
Dłużnik odpowiada za zobowiązanie całym swoim majątkiem. Taka nieograniczona odpowiedzialność dłużnika nazywa się odpowiedzialnością osobistą. Jest ona regułą w naszym prawie zobowiązań. Niekiedy jednak przepisy prawa cywilnego ograniczają odpowiedzialność dłużnika bądź do określonej wysokości, bądź do odpowiedzialności tylko pewnymi składnikami jego majątku. Mówimy wtedy o odpowiedzialności ograniczonej (która jest w prawie zobowiązań wyjątkiem).